Matchfixing, je ziet het overal

Australian-OpenDe matchfixingschandalen op de voetbalvelden en het dopinggebruik onder wielrenners. Twee voorbeelden van verboden praktijken binnen de sportwereld. Deze week kwam daar nog een nieuw geval bij: het manipuleren van tenniswedstrijden.

Op basis van gelekte documenten uit de tenniswereld wordt verondersteld dat er ook binnen deze sport matchfixing plaatsvindt. Minstens tien tennissers worden verdacht van het manipuleren van wedstrijden. Dit zijn niet de minste tennissers, want volgens de BBC en Buzzfeed News zitten er meerdere spelers uit de top van het mondiale tennis tussen. Dit is hoogst opmerkelijk te noemen, omdat matchfixing normaal gesproken in de onderste regionen van een sport plaatsvindt.

Bij het voetbal was het een al langer bekend probleem. Spelers van kleine clubs in de onderste regionen van de sport worden benaderd met de vraag of ze  een wedstrijd wat minder willen spelen. Als ze dit onopvallend doen, elke speler speelt natuurlijk wel eens een slechte wedstrijd, verdienen ze er een aardig zakcentje bij. Hier zit ook het gevaar van matchfixing. Het is moeilijk om (legaal) te bewijzen dat er sprake is van matchfixing. Iwan van Duren en Tom Knipping van het tijdschrift Voetbal International hebben met hun boeken Voetbal&Maffia 1 en 2 al aangetoond dat er op grote schaal sprake is van matchfixing. In deze boeken werd ook al duidelijk dat het manipuleren van wedstrijden niet alleen voorkwam in de lagere regionen van de sport, maar ook op het hoogste niveau.

De verhalen rondom Lance Armstrong zijn veruit de bekendste binnen de wielersport. De meervoudig winnaar van de Tour de France werd in een later stadium betrapt op het gebruik van verboden middelen. Het is natuurlijk makkelijker om te controleren op doping dan op matchfixing. Dopinggebruik kan op verschillende manieren aan het licht gebracht worden. Het controleren op matchfixing ligt toch iets gecompliceerder.

Niemand gaat ervan uit dat een wereldtopper als Rafael Nadal een wedstrijd manipuleert. Dit soort spelers hebben dat toch helemaal niet nodig om een wedstrijd te winnen? Ik geloof zelf ook niet dat één van de ‘grotere’ spelers meedoet aan matchfixing, maar ze kunnen er wel bij betrokken raken. Voor goksyndicaten is het verleidelijk om een speler die tegen een wereldtopper moet te benaderen. Deze speler doet op sommige momenten wat minder zijn best en verliest daardoor vrij simpel. Maar voor de ‘gokkers’ is het dan wel honderd procent zeker dat de favoriet wint. Deze manier van matchfixing is moeilijk op te sporen, want er werd toch al verwacht dat de omgekochte sporter zou verliezen.

Wat de gevolgen zijn van dit onderzoek is nog niet bekend. De ATP kwam met een korte, inhoudelijke reactie en wou niet teveel vrijgeven. Zie het filmpje hieronder voor meer informatie: